Ovde su podignuti spomenici onima koji su se zalagali za socijalnu jednakost ljudi i u svojoj borbi stradali.
SVETOMIR MLADENOVIĆ SVETA (Saraorci 1916 – 1942 Aranđelovac)
Narodni heroj, po struci železnički službenik, bio je simpatizer komunističkog pokreta još od rane mladosti i član Komunističke partije Jugoslavije od 1939. Od kapitulacije u Aprilskom ratu, bio je učesnik u jednoj železničkoj diverziji blizu Bačkog Gradišta, a zatim je u maju 1941. sa svojim bratom Tanasijem aktivno radio na pripremanju partizanskog oružanog ustanka u Srbiji, prikupljajući oružje, municiju i sanitetski materijal. Nakon napada Nemačke na Sovjetski Savez, vrlo brzo oformljen je Drugi šumadijski partizanski odred u kojem je bio komandir čete. Kao čovek koji je bio dobro upoznat sa načinom funkcionisanja železničkog saobraćaja organizovao je nekoliko desetina subverzija protiv okupatora i domaćih izdajnika u kojima je uspeo da zarobi nemački voz i namirnice razdeli narodu, izazove sudar nemačkih vozova koji su prevozili oružje kod Jagodine, likvidira nekoliko saradnika nemačkih okupatora u Velikoj Krsni i još mnogo toga.
A njegov brat, Tanasije Mladenović, kao istaknuti književnik, nakon rata bio je najzaslužniji za povratak pisca i pesnika Miloša Crnjanskog u domovinu.
MILIVOJE STOJKOVIĆ MIĆA (Umčari, 1919. — Jajinci, 1943)
Po zanimanju bio je student medicine. Aprilski rat i okupacija Kraljevine Jugoslavije zatekli su ga u rodnom mestu. Odmah po okupaciji, povezao se sa članovima KPJ i učestvovao u organizovanju ustanka. Bio je jedan od organizatora Prve gročansko-smederevske partizanske čete. U četi je najpre bio borac, a potom komandir voda. Ova četa je kasnije uključena u sastav Kosmajskog partizanskog odreda. Zbog aktivnosti koje je ispoljio tokom organizovanja ustanka, kao i hrabrosti u prvim borbama, tokom leta 1941. godine, primljen je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije.
Po zarobljavanju je bio poslat u Banjički logor. U logoru je bio mučen i od njega je bilo traženo da izda ostale članove Komunističke partije, pripadnike i pomagače Narodnooslobodilačkog pokreta i druge ljude koji su pomagali partizane na teritoriji Mladenovca. Pred islednicima Mića se hrabro držao i nije progovarao ni reči. Streljan je februara 1943. godine na stratištu u Jajincima.
IVAN STEFANOVIĆ SRBA (Smederevo, 30. maj 1912. — Beograd, 22. avgust 1948)
Odmah po završetku školovanja počeo je da radi kao radnik u železničkoj radionici u Smederevu. Kao mladi radnik priključio se revolucionarnom radničkom pokretu i postao član Ujedinjenih radničkih sindikata (URS). Vrlo brzo se istakao kao borac za radnička prava i postao jedan od najaktivnijih članova URS-a u Smederevu. Godine 1940. postao je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).
Odmah posle okupacije Jugoslavije, 1941. godine, Srba je otpočeo rad na prikupljanju oružja i vršio agitaciju za Narodnooslobodilački pokret (NOP). Potom je radio na stvaranju ilegalnih grupa i udarnih desetina. Jula 1941. godine bio je jedan od prvih boraca gročansko-smederevske čete Kosmajsko-posavskog partizanskog odreda. U odredu je najpre bio borac, a potom je, istakavši se kao dobar borac, bio postavljen najpre za vodnika, a potom i komandira čete.
Početkom 1944. godine postavljen je za komandanta Šumadijske brigade, a sredinom iste godine prebačen je na politički rad u Okružni komitet KPJ za Mladenovac. Na ovoj dužnosti ostao je i posle oslobođenja zemlje.
Iscrpljen ratnim naporima, 1946. godine se teško razboleo. Umro je 22. avgusta 1948. godine u Beogradu.