Nakon okupacije Kraljevine Jugoslavije i postavljanja marionetske vlade u Beogradu, Nemačka komanda odlučila je da baš ovde, na otvorenom prostoru, deponuje veliku količinu oružja i municije namenjene za front u Severnoj Africi i predstojeći napad na SSSR.
Tog 5. juna 1941. u 14:10 minuta, iz neutvrđenih razloga, došlo je do razorne eksplozije koja je u jednom trenu odnela živote oko 2.500 ljudi. Od ukupno 2.500 stambenih objekata, samo 2 objekta nisu pretrpela nikakvu štetu. U potpunosti su urušena 173 objekta, teško oštećeno 1.269 objekata, dok su ostali objekti pretrpeli manju štetu.
Među žrtvama eksplozije našli su se sin, snaja i unuka kvislinškog namesnika Srbije – Milana Nedića, dok je, iako nema pouzdanih dokaza da je takvu diverziju isplanirao i realizovao, dva dana nakon eksplozije u današnjem Pionirskom parku u Beogradu mučeničkom smrću ubijen Mustafa Golubić, veoma živopisna ličnost, koji je u to vreme bio sovjetski agent.
Zvanični dokument nemačke Vrhovne komande navodi da nije bilo naznaka da je do eksplozije došlo zbog sabotaže. Kao moguć uzrok eksplozije navodi se samozapaljenje sunčevim zracima, budući da su i oružje i municija bili skladišteni na otvorenom i da su se i ranije događale manje eksplozije, jer je i jugoslovenska vojska na tom mestu deponovala oružje i municiju.